حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی در صحن جامع رضوی مشهد بعد از اقامه نماز باشکوه جماعت با اشاره به نزدیک بودن ماه مبارک رمضان فرمودند: «ماه مبارک رمضان ماه احیای ارزشهای اسلامی، ماه محبت و دوستی، ماه زدودن کینه ها، ماه صلح و صفا و وحدت مسلمین است».

معظم له افزودند: باید از فرصت این ماه استفاده کرده کدورت ها را دور بریزیم و دل ها را مالامال از محبت کنیم مخصوصا اختلافات سیاسی را که ممکن است منجر به ضایعات فراوانی برای کشور و نظام و مردم شود از طریق مذاکره حل کنیم، که بزرگان جهان سیاست گفته اند: حتی هر جنگی را می توان از طریق مذاکره حل کرد.

اینجانب همه جناح های سیاسی کشور را دعوت می کنم که این فرصت را غنیمت بشمارند و در پرتو عنایات خاص الهی در این ماه هدایت و رحمت و کرامت به مذاکره بنشینند و دشمنانی را که در کمین نشسته اند و پیوسته از اختلافات ما، شادی می کنند ناکام سازند.

در حال حاضر یک سلسله مشکلات «اقتصادی» و «فرهنگی» مردم ما را رنج می دهد، اما پرداختن دائمی به مشکلات سیاسی مجال حل آن را از ما  می گیرد و ممکن است فرصت ها از دست برود و همه گرفتار خسارت شویم.

حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی در بخش دیگری از سخنانشان به مسأله زیارت خانه خدا در انجام به عمره و اهانت مستمر وهابیان متعصب و خشن اشاره کردند و گفتند: دولتمردان ما در حال مذاکره و اتمام حجت با آنها هستند. اگر بر خلافکاری ها و تحمیل افکار زشت خود پافشاری و اصرار ورزند لازم است عمره را که یک عبادت مستحب است تحریم کنیم و به همه کشورهای اسلامی اعلام نماییم که این گروه کفایت اداره حرمین شریفین را که متعلق به همه مسلمانان است ندارند و باید از سوی کنفرانس اسلامی نمایندگانی از کشورهای اسلامی برای نظارت بر امور فرهنگی حرمین شریفین تعیین شود و دولت سعودی را برای پذیرش آن زیر فشار بگذارند.

گروه تاریخ- محمد مهدی تهرانی: یک مرتبه کسی از میان جمعیت با صدای درشت و رسا شعار داد: «توطئه چپ و راست، کوبنده اش روح الله است.» و امام بلافاصله فرمودند: «صبر کن! کوبنده اش شما هستید. روح الله کی هست؟!»(1) همین چند جمله کوتاه در آن فضای پرشور کافی بود تا به یکباره صدای گریه و ناله مردم بلند شود. کودتای نوژه شکست خورده بود و امام در جمع روحانیون از نهضت می گفت و اینکه حتی اگر او را هم از میان بردارند، نهضت ادامه پیدا خواهد کرد.

حکایت آن روزها با روزهایی که بعد از انتخابات ریاست جمهوری دهم در تقویم سیاسی انقلاب ثبت شد، قرابت های خاصی دارد که می توان مستند و مستدل به آن پرداخت. از کودتای فانتوم های پایگاه نوژه همدان تا کودتای سبز اصلاحات چندان راه نیست؛ آن روزها هم برخی گمان می کردند که به راحتی می توان از سد قانونی نظام گذشت و با استفاده از مهره های حزبی و نظامی راه را برای بازگشت بختیار و ریاست جمهوری او باز کرد. این همه البته رویایی کودکانه بیش نبود.

كمتر از يك ماه قبل بود كه حجت‌الاسلام محسني اژه‌اي وزير وقت اطلاعات از صدها بار تماس برخي ستادهاي انتخاباتي با سفارت‌خانه‌هاي خارجي در تهران به‌ويژه سفارت انگليس خبر داد. خبري كه اگرچه اژه‌اي در آن اشاره مستقيمي به نام اين ستادها نكرد اما ضمير به‌سرعت مرجع خود را پيدا كرد و قربان بهزاديان‌نژاد رئيس ستاد انتخاباتي موسوي هرگونه ارتباط با اين سفارت‌خانه‌ها را تكذيب و اضافه كرد، علي‌رغم درخواست‌هاي متعدد اين سفارت‌خانه‌ها براي تماس با ستاد، از قبل از انتخابات، هرگونه تماس ممنوع شد.

همچنين ميرحسين موسوي نيز در واكنش به اعترافات تكان‌دهنده ابطحي و عطريانفر، بلافاصله با سايت خود مصاحبه كرد و با اشاره به آنچه كه آن را دروغ‌پراکنی‌های رسانه غیرملی و برخی افراد و تریبون‌ها مي‌ناميد، گفت: به‌رغم ادعای مخالفان، این جنبش حق‌طلبانه و معنوی کوچکترین ارتباطی با خارج ندارد و کاملاً داخلی است و ملت ما به خوبی نسبت به اهمیت این فاصله‌گذاری با بیگانگان آگاه است و بر اساس تجربیات دویست‌ساله خود نسبت به نیات اجانب با سوءظن برخورد می‌کند. در حرکت عظیمی که در سراسر جهان از سوی ایرانیان مقیم خارج در دفاع از مردم داخل کشور صورت گرفت، به طور محسوسی این فاصله‌گذاری نمایان بود و جا دارد از همه این هموطنان سپاس‌گزاری و تقدیر شود.»

با اين حال، يك هفته پس از اين ادعاي موسوي، اين بار نوبت دبير اول سياسي سفارت انگليس شد تا با بيان اينكه در تهران به ستاد آقاي موسوي رفته و با مسئولان تبليغاتي و مشاورين وي جلسه داشت، گفت: ما ملاقات‌هايي را نيز با اعضاي حزب اعتمادملي داشتيم كه اين تماس ها در مراحل بعد و دوران اغتشاشات نيز ادامه پيدا كرد.

بنا بر اين گزارش، در جلسه امروز دادگاه كه به بررسي اتهامات چند تن از عوامل اغتشاشات اخير در كشور اختصاص يافته بود، نماينده دادستان به قرائت كيفر خواست مير محمدحسين رسام تحليلگر ارشد سفارت انگليس پرداخت و وي را متهم به جاسوسي براي بيگانگان دانست.

گروه سیاسی- 7 روز پس از انفجار دفتر حزب جمهوری اسلامی در 7 تیر سال 1360، شهید رجایی نخست وزیر وقت، میرحسین موسوی را به‌عنوان وزیر امورخارجه به مجلس معرفی کرد. این جلسه مجلس به ریاست آقای هاشمی رفسنجانی برگزار می شود. پس از طرح دستور رأی اعتماد به وزیر امورخارجه، نخست وزیر، به معرفی میرحسین موسوی می‌پردازد. پس از معرفی، سید احمد کاشانی به‌عنوان مخالف، سید احمد زرهانی به‌عنوان موافق، سید حسن آیت به‌عنوان مخالف و پس از آن، هادی نجف آبادی به‌عنوان موافق صحبت می کنند و در پایان، موسوی به دفاع از خود می پردازد. پس از دفاع نامزد معرفی شده، رأی گیری انجام می شود و موسوی در رأی گیری علنی و با ورقه، از مجموع 165 رأی، 126 رأی موافق، 8 رأی مخالف و 33 رأی ممتنع کسب می کند. آقای هاشمی در خاطرات سال 1360 خود (عبور از بحران)، در مورد این روز (14 خرداد) چنین می نویسد: